Debiut sceniczny dwudziestooÅ›mioletniego pisarza, wystawiony na scenie Teatru Dramatycznego w 1958 r.  Choć autor we wstÄ™pie napisaÅ‚: „Sztuka ta nie zawiera niczego poza tym, co zawiera, to znaczy nie jest żadnÄ… aluzjÄ… do niczego, nie jest też żadnÄ… metaforÄ… i nie trzeba jej odczytywać.”, publiczność wiedziaÅ‚a swoje i odczytaÅ‚a opowieść o paÅ„stwie tak idealnym, że nie potrzebna jest już w nim policja jak najbardziej aluzyjnie, a SÅ‚awomir Mrożek odniósÅ‚ swój pierwszy sceniczny sukces.