Britt-Marie ma 63 lata i nie jest bynajmniej pasywno-agresywna. Ona po prostu nie może znieść baÅ‚aganu, a brud, zadrapania i nieodpowiednio zorganizowane szuflady na sztućce sprawiajÄ…, że wydaje wewnÄ™trzne okrzyki. Britt-Marie nie osÄ…dza innych, bo tak nie postÄ™pujÄ… cywilizowani ludzie. Czasami jednak ludzie interpretujÄ… jej sÅ‚owa jako krytykÄ™, a ona przecież zawsze wypowiada je z najlepszymi intencjami. Britt-Marie wÅ‚aÅ›nie po 40 latach porzuciÅ‚a męża i życie gospodyni domowej, by zacząć wszystko od nowa w Borg, jednym z tych dotkniÄ™tych kryzysem przydrożnych miasteczek. Poza cuchnÄ…cym piwem sklepem spożywczym-pizzeriÄ…-warsztatem samochodowym-urzÄ™dem pocztowym wszystko zostaÅ‚o tam zamkniÄ™te. Wszystko oprócz oÅ›rodka rekreacyjnego, w którym Britt-Marie znajduje pracÄ™.

Kobieta nie znosi piÅ‚ki nożnej, a jedyne, co zostaÅ‚o w Borg, to piÅ‚ka nożna. Nie jest to bynajmniej poczÄ…tek wspaniaÅ‚ej przyjaźni. Jednak kiedy przeraźliwie pozbawiona talentu drużyna mÅ‚odzieżowa, chcÄ…c wystÄ…pić w rozgrywkach, desperacko próbuje znaleźć trenera, Britt-Marie nie ma odwrotu. ZwÅ‚aszcza gdy niebawem zostaje zaproszona na randkÄ™ z policjantem i Å‚amie rÄ™kÄ™ w solarium...